ГлавнаяПоэзияЛирикаФилософская → Скрыжаванні дарог, і пакутаў, і лёсаў

 

Скрыжаванні дарог, і пакутаў, і лёсаў

11 ноября 2014 - Алесь Казеко

Скрыжаванні дарог, і пакутаў, і лёсаў –

Наш вандроўніцкі поступ зямны.

Толькі гімнам гучаць ад зямлі да нябёсаў

На званіцах святыя званы.

 

Мы прыходзім адны і адны пакідаем

Дні надзеяў, чаканняў гады,

Але кожны ў сябе калі-небудзь спытае:

– Хто я тут ?.. І вандрую  куды?

 

І ці здолееш ты адказаць, чалавеча,

Перад тварам свайго небыцця:

Што ты здолеў змяніць у рушэнні адвечным

За імгненне зямнога жыцця?

 

Ты прыйшоў і прайшоў у нябыт ад нябыту,

Не ламаючы Вечнасці рух,

І святло дараваў сваім сэрцам адкрытым,

Княства цемры паменшыўшы круг.

 

А ці можа не так? – Не, іначай не бачу

Усвядомлены поступ зямны –

Каб не змоўклі ў вяках Небу гімнам удзячным,

На званіцах святыя званы.

© Copyright: Алесь Казеко, 2014

Регистрационный номер №0252292

от 11 ноября 2014

[Скрыть] Регистрационный номер 0252292 выдан для произведения:

Скрыжаванні дарог, і пакутаў, і лёсаў –

Наш вандроўніцкі поступ зямны.

Толькі гімнам гучаць ад зямлі да нябёсаў

На званіцах святыя званы.

 

Мы прыходзім адны і адны пакідаем

Дні надзеяў, чаканняў гады,

Але кожны ў сябе калі-небудзь спытае:

– Хто я тут ?.. І вандрую  куды?

 

І ці здолееш ты адказаць, чалавеча,

Перад тварам свайго небыцця:

Што ты здолеў змяніць у рушэнні адвечным

За імгненне зямнога жыцця?

 

Ты прыйшоў і прайшоў у нябыт ад нябыту,

Не ламаючы Вечнасці рух,

І святло дараваў сваім сэрцам адкрытым,

Княства цемры паменшыўшы круг.

 

А ці можа не так? – Не, іначай не бачу

Усвядомлены поступ зямны –

Каб не змоўклі ў вяках Небу гімнам удзячным,

На званіцах святыя званы.

Рейтинг: +1 127 просмотров
Комментарии (1)
Жанна Улахович # 4 августа 2015 в 10:00 +1
Таленавіта! Вельмі спадабалася! Дзякуй!