Маё сяло

14 октября 2014 - Алесь Казеко

                                  Светлай памяці

                                 маёй маці

Дзяцінства цёплае святло,

Што для душы маёй было

Жыцця нязгаснага іскрынкай,

У боль нястрымны перайшло

І долу па шчацэ спаўзло

Скупой нястрыманай слязінкай,

І там з гадамі прарасло

Палыну горкага былінкай…

 

Прытулак, роднае сяло,

Што мне дарогу ў свет дало,

Дзе пупавіна закапана –

З зямлі навечна скасавана,

Каткамі часу зруйнавана,

Закрыўшы ў спадчыну акно…

І з той пары баліць… Даўно

Баліць, не зажывае  рана.

 

Там поле чыстае адно –

Пустое, гулкае "гумно”,

Дзе толькі ветры свістам глушаць

У голлі адзінокай грушы,

Ды непрыкаяныя душы

Гукаюць з ветрам заадно

Таго, што канула на дно

І толькі болем грудзі душыць.

 

Ты чуеш? – Цень самоты той

Жалобнай пáдае слязой

На памяць знішчанае вёскі –

Садоў, дарогаў і пагостаў…

А незаменных стратаў роспач

Гаворыць зноў пра судны дзень,

Які няўхільна прывядзе

Да праўды, праведнай і простай.

© Copyright: Алесь Казеко, 2014

Регистрационный номер №0245575

от 14 октября 2014

[Скрыть] Регистрационный номер 0245575 выдан для произведения:

                                  Светлай памяці

                                 маёй маці

Дзяцінства цёплае святло,

Што для душы маёй было

Жыцця нязгаснага іскрынкай,

У боль нястрымны перайшло

І долу па шчацэ спаўзло

Скупой нястрыманай слязінкай,

І там з гадамі прарасло

Палыну горкага былінкай…

 

Прытулак, роднае сяло,

Што мне дарогу ў свет дало,

Дзе пупавіна закапана –

З зямлі навечна скасавана,

Каткамі часу зруйнавана,

Закрыўшы ў спадчыну акно…

І з той пары баліць… Даўно

Баліць, не зажывае  рана.

 

Там поле чыстае адно –

Пустое, гулкае "гумно”,

Дзе толькі ветры свістам глушаць

У голлі адзінокай грушы,

Ды непрыкаяныя душы

Гукаюць з ветрам заадно

Таго, што канула на дно

І толькі болем грудзі душыць.

 

Ты чуеш? – Цень самоты той

Жалобнай пáдае слязой

На памяць знішчанае вёскі –

Садоў, дарогаў і пагостаў…

А незаменных стратаў роспач

Гаворыць зноў пра судны дзень,

Які няўхільна прывядзе

Да праўды, праведнай і простай.

Рейтинг: 0 221 просмотр
Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!

Новости партнеров
Загрузка...

 

Популярные стихи за месяц
144
134
104
103
101
100
89
85
69
67
Спасибо маме 31 января 2018 (Тая Кузмина)
66
МАСЛЯНА 11 февраля 2018 (Наталия Суханова)
66
63
60
60
60
59
59
58
58
57
56
55
55
52
52
51
44
44
Так бывает 7 февраля 2018 (Виктор Лидин)
39
ПЕПЕЛ 30 января 2018 (Петр Казакевич)