Маё сяло

14 октября 2014 - Алесь Казеко

                                  Светлай памяці

                                 маёй маці

Дзяцінства цёплае святло,

Што для душы маёй было

Жыцця нязгаснага іскрынкай,

У боль нястрымны перайшло

І долу па шчацэ спаўзло

Скупой нястрыманай слязінкай,

І там з гадамі прарасло

Палыну горкага былінкай…

 

Прытулак, роднае сяло,

Што мне дарогу ў свет дало,

Дзе пупавіна закапана –

З зямлі навечна скасавана,

Каткамі часу зруйнавана,

Закрыўшы ў спадчыну акно…

І з той пары баліць… Даўно

Баліць, не зажывае  рана.

 

Там поле чыстае адно –

Пустое, гулкае "гумно”,

Дзе толькі ветры свістам глушаць

У голлі адзінокай грушы,

Ды непрыкаяныя душы

Гукаюць з ветрам заадно

Таго, што канула на дно

І толькі болем грудзі душыць.

 

Ты чуеш? – Цень самоты той

Жалобнай пáдае слязой

На памяць знішчанае вёскі –

Садоў, дарогаў і пагостаў…

А незаменных стратаў роспач

Гаворыць зноў пра судны дзень,

Які няўхільна прывядзе

Да праўды, праведнай і простай.

© Copyright: Алесь Казеко, 2014

Регистрационный номер №0245575

от 14 октября 2014

[Скрыть] Регистрационный номер 0245575 выдан для произведения:

                                  Светлай памяці

                                 маёй маці

Дзяцінства цёплае святло,

Што для душы маёй было

Жыцця нязгаснага іскрынкай,

У боль нястрымны перайшло

І долу па шчацэ спаўзло

Скупой нястрыманай слязінкай,

І там з гадамі прарасло

Палыну горкага былінкай…

 

Прытулак, роднае сяло,

Што мне дарогу ў свет дало,

Дзе пупавіна закапана –

З зямлі навечна скасавана,

Каткамі часу зруйнавана,

Закрыўшы ў спадчыну акно…

І з той пары баліць… Даўно

Баліць, не зажывае  рана.

 

Там поле чыстае адно –

Пустое, гулкае "гумно”,

Дзе толькі ветры свістам глушаць

У голлі адзінокай грушы,

Ды непрыкаяныя душы

Гукаюць з ветрам заадно

Таго, што канула на дно

І толькі болем грудзі душыць.

 

Ты чуеш? – Цень самоты той

Жалобнай пáдае слязой

На памяць знішчанае вёскі –

Садоў, дарогаў і пагостаў…

А незаменных стратаў роспач

Гаворыць зноў пра судны дзень,

Які няўхільна прывядзе

Да праўды, праведнай і простай.

Рейтинг: 0 207 просмотров
Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!

 

Популярные стихи за месяц
118
86
74
74
Лишь с тобою... 6 октября 2017 (Alexander Ivanov)
69
68
Гуляй, душа!.. 24 сентября 2017 (Alexander Ivanov)
67
66
66
63
58
58
57
57
56
54
54
54
53
52
Глубокая осень 9 октября 2017 (Георгий)
52
49
Море 16 октября 2017 (Георгий)
49
48
48
Мечты поэта 24 сентября 2017 (Георгий)
47
Ещё... 25 сентября 2017 (Елена Абесадзе)
47
42
39
30