ГлавнаяПоэзияЛирикаПейзажная → Лясною сцяжынкай

 

Лясною сцяжынкай

30 июля 2014 - Алесь Казеко

Бясхмарна сонейка ўзнялося,

Сівы туман уверх палез –

Нарэшце сёння мне ўдалося

Наведацца ў дзяцінства лес.

 

Які цудоўны будзе ранак!

У гэтай чуйнай цішыні,

Дрымоту скінуўшы за ганак,

Я насцеж сэрца расчыніў

І... з галавою акунуўся

У водар роднае зямлі,

Паплыў па хвалях… Апынуўся

У некранутым гушчары.

 

Сцяжынкай вузкаю лясною,

Па роснай ранішняй траве

Я не іду – лячу… і мрою,

А лес варожыць і заве

Таемствам нетраў мнагагучных

Пад ценем векавечных хвой –

Я дома тут. І вельмі зручна

Сам-насам мне пабыць з табой.

 

Зязюляй недзе адзавецца

У гулкім ранішнім бары

Прысутнасць часу – і, здаецца,

Што лес са мной загаварыў.

Аб чым ты марыш, даўні дружа?   

Аб тым, што будзе… ці было?

А сцежка кружыць, кружыць, кружыць –

І захапіла, павяло

 

Да дзён мінулых на сустрэчу…

На зорцы ранішняй, тайком –

Пакуль матуля каля печы

З прыладамі, ды з рушніком

Па хаце клопаты спраўляла,

Няспешна накрывала стол,

Карміла бацьку, нас гукала…

А мы, свавольнікі, праз дол

Такою ж самай вузкай сцежкай

Ужо вярталіся дамоў.

І маці, з лёгкаю ўсмешкай:

– Ну што, набраліся грыбоў?..

За стол садзіла, частавала,

Пяшчотна гладзіла чубы…

Даўно… І маці ўжо не стала –

Ляцяць гады…, ляцяць гады.

 

Мой лес задумліва ўздыхае,

Пра нешта думае сваё

І быццам зноў мяне гукае

Дзяцінства светлае маё –  

Да дому, тою ж вузкай сцежкай,

Я ціха крочу, як у сне.

І маці з лёгкаю усмешкай

Глядзіць пяшчотна на мяне…

 

Мінаюць хутка леты, зімы…

Як проста, дружа, зразумець –

Няма радней сваёй Радзімы –

На тым стаіць зямная цвердзь.

Няма мілей старэнькай хаты

У роднай вёсцы, ля ракі –

І толькі гэтым мы багаты

Ва ўсе часы, ва ўсе вякі…

© Copyright: Алесь Казеко, 2014

Регистрационный номер №0229704

от 30 июля 2014

[Скрыть] Регистрационный номер 0229704 выдан для произведения:

Бясхмарна сонейка ўзнялося,

Сівы туман уверх палез –

Нарэшце сёння мне ўдалося

Наведацца ў дзяцінства лес.

 

Які цудоўны будзе ранак!

У гэтай чуйнай цішыні,

Дрымоту скінуўшы за ганак,

Я насцеж сэрца расчыніў

І... з галавою акунуўся

У водар роднае зямлі,

Паплыў па хвалях… Апынуўся

У некранутым гушчары.

 

Сцяжынкай вузкаю лясною,

Па роснай ранішняй траве

Я не іду – лячу… і мрою,

А лес варожыць і заве

Таемствам нетраў мнагагучных

Пад ценем векавечных хвой –

Я дома тут. І вельмі зручна

Сам-насам мне пабыць з табой.

 

Зязюляй недзе адзавецца

У гулкім ранішнім бары

Прысутнасць часу – і, здаецца,

Што лес са мной загаварыў.

Аб чым ты марыш, даўні дружа?   

Аб тым, што будзе… ці было?

А сцежка кружыць, кружыць, кружыць –

І захапіла, павяло

 

Да дзён мінулых на сустрэчу…

На зорцы ранішняй, тайком –

Пакуль матуля каля печы

З прыладамі, ды з рушніком

Па хаце клопаты спраўляла,

Няспешна накрывала стол,

Карміла бацьку, нас гукала…

А мы, свавольнікі, праз дол

Такою ж самай вузкай сцежкай

Ужо вярталіся дамоў.

І маці, з лёгкаю ўсмешкай:

– Ну што, набраліся грыбоў?..

За стол садзіла, частавала,

Пяшчотна гладзіла чубы…

Даўно… І маці ўжо не стала –

Ляцяць гады…, ляцяць гады.

 

Мой лес задумліва ўздыхае,

Пра нешта думае сваё

І быццам зноў мяне гукае

Дзяцінства светлае маё –  

Да дому, тою ж вузкай сцежкай,

Я ціха крочу, як у сне.

І маці з лёгкаю усмешкай

Глядзіць пяшчотна на мяне…

 

Мінаюць хутка леты, зімы…

Як проста, дружа, зразумець –

Няма радней сваёй Радзімы –

На тым стаіць зямная цвердзь.

Няма мілей старэнькай хаты

У роднай вёсцы, ля ракі –

І толькі гэтым мы багаты

Ва ўсе часы, ва ўсе вякі…

Рейтинг: +1 184 просмотра
Комментарии (2)
Виктор Винниченко # 30 июля 2014 в 22:10 +1
Успехов Вам в творчестве!
Алесь Казеко # 30 июля 2014 в 22:45 0
Спасибо Вам, Виктор! Чудесный пейзаж, пахнет детством....

С уважением, Алесь
Популярная поэзия
+328 + 281 = 609
+312 + 204 = 516
+260 + 195 = 455
+243 + 198 = 441
+211 + 167 = 378
+201 + 173 = 374
+206 + 158 = 364
+175 + 145 = 320
+185 + 124 = 309
+159 + 145 = 304
+168 + 122 = 290
+154 + 135 = 289
+145 + 121 = 266
+160 + 100 = 260
+139 + 116 = 255
+135 + 117 = 252
+133 + 109 = 242
+140 + 102 = 242
+129 + 107 = 236
+152 + 83 = 235
+133 + 97 = 230
Все пройдет. 22 января 2012 (чудо Света)
+135 + 91 = 226
+133 + 92 = 225
+127 + 97 = 224
+118 + 105 = 223
+128 + 95 = 223
+133 + 81 = 214
+126 + 88 = 214
+114 + 98 = 212
ВЫБОР26 июня 2015 (Елена Бурханова)
+107 + 104 = 211
+122 + 86 = 208
ЗВОНОК25 октября 2013 (Елена Бурханова)
+118 + 86 = 204
+108 + 95 = 203
+113 + 89 = 202
+110 + 91 = 201
+111 + 90 = 201
+106 + 95 = 201
+116 + 81 = 197
+107 + 87 = 194
+152 + 41 = 193
+110 + 83 = 193
+106 + 84 = 190
+110 + 79 = 189
Де жа вю4 декабря 2013 (Alexander Ivanov)
+107 + 78 = 185
+108 + 76 = 184
+107 + 75 = 182
+110 + 66 = 176
+107 + 69 = 176
+116 + 60 = 176
+146 + 18 = 164