ГлавнаяСтихиЛирикаПейзажная → Лясною сцяжынкай

Лясною сцяжынкай

30 июля 2014 - Алесь Казеко

Бясхмарна сонейка ўзнялося,

Сівы туман уверх палез –

Нарэшце сёння мне ўдалося

Наведацца ў дзяцінства лес.

 

Які цудоўны будзе ранак!

У гэтай чуйнай цішыні,

Дрымоту скінуўшы за ганак,

Я насцеж сэрца расчыніў

І... з галавою акунуўся

У водар роднае зямлі,

Паплыў па хвалях… Апынуўся

У некранутым гушчары.

 

Сцяжынкай вузкаю лясною,

Па роснай ранішняй траве

Я не іду – лячу… і мрою,

А лес варожыць і заве

Таемствам нетраў мнагагучных

Пад ценем векавечных хвой –

Я дома тут. І вельмі зручна

Сам-насам мне пабыць з табой.

 

Зязюляй недзе адзавецца

У гулкім ранішнім бары

Прысутнасць часу – і, здаецца,

Што лес са мной загаварыў.

Аб чым ты марыш, даўні дружа?   

Аб тым, што будзе… ці было?

А сцежка кружыць, кружыць, кружыць –

І захапіла, павяло

 

Да дзён мінулых на сустрэчу…

На зорцы ранішняй, тайком –

Пакуль матуля каля печы

З прыладамі, ды з рушніком

Па хаце клопаты спраўляла,

Няспешна накрывала стол,

Карміла бацьку, нас гукала…

А мы, свавольнікі, праз дол

Такою ж самай вузкай сцежкай

Ужо вярталіся дамоў.

І маці, з лёгкаю ўсмешкай:

– Ну што, набраліся грыбоў?..

За стол садзіла, частавала,

Пяшчотна гладзіла чубы…

Даўно… І маці ўжо не стала –

Ляцяць гады…, ляцяць гады.

 

Мой лес задумліва ўздыхае,

Пра нешта думае сваё

І быццам зноў мяне гукае

Дзяцінства светлае маё –  

Да дому, тою ж вузкай сцежкай,

Я ціха крочу, як у сне.

І маці з лёгкаю усмешкай

Глядзіць пяшчотна на мяне…

 

Мінаюць хутка леты, зімы…

Як проста, дружа, зразумець –

Няма радней сваёй Радзімы –

На тым стаіць зямная цвердзь.

Няма мілей старэнькай хаты

У роднай вёсцы, ля ракі –

І толькі гэтым мы багаты

Ва ўсе часы, ва ўсе вякі…

© Copyright: Алесь Казеко, 2014

Регистрационный номер №0229704

от 30 июля 2014

[Скрыть] Регистрационный номер 0229704 выдан для произведения:

Бясхмарна сонейка ўзнялося,

Сівы туман уверх палез –

Нарэшце сёння мне ўдалося

Наведацца ў дзяцінства лес.

 

Які цудоўны будзе ранак!

У гэтай чуйнай цішыні,

Дрымоту скінуўшы за ганак,

Я насцеж сэрца расчыніў

І... з галавою акунуўся

У водар роднае зямлі,

Паплыў па хвалях… Апынуўся

У некранутым гушчары.

 

Сцяжынкай вузкаю лясною,

Па роснай ранішняй траве

Я не іду – лячу… і мрою,

А лес варожыць і заве

Таемствам нетраў мнагагучных

Пад ценем векавечных хвой –

Я дома тут. І вельмі зручна

Сам-насам мне пабыць з табой.

 

Зязюляй недзе адзавецца

У гулкім ранішнім бары

Прысутнасць часу – і, здаецца,

Што лес са мной загаварыў.

Аб чым ты марыш, даўні дружа?   

Аб тым, што будзе… ці было?

А сцежка кружыць, кружыць, кружыць –

І захапіла, павяло

 

Да дзён мінулых на сустрэчу…

На зорцы ранішняй, тайком –

Пакуль матуля каля печы

З прыладамі, ды з рушніком

Па хаце клопаты спраўляла,

Няспешна накрывала стол,

Карміла бацьку, нас гукала…

А мы, свавольнікі, праз дол

Такою ж самай вузкай сцежкай

Ужо вярталіся дамоў.

І маці, з лёгкаю ўсмешкай:

– Ну што, набраліся грыбоў?..

За стол садзіла, частавала,

Пяшчотна гладзіла чубы…

Даўно… І маці ўжо не стала –

Ляцяць гады…, ляцяць гады.

 

Мой лес задумліва ўздыхае,

Пра нешта думае сваё

І быццам зноў мяне гукае

Дзяцінства светлае маё –  

Да дому, тою ж вузкай сцежкай,

Я ціха крочу, як у сне.

І маці з лёгкаю усмешкай

Глядзіць пяшчотна на мяне…

 

Мінаюць хутка леты, зімы…

Як проста, дружа, зразумець –

Няма радней сваёй Радзімы –

На тым стаіць зямная цвердзь.

Няма мілей старэнькай хаты

У роднай вёсцы, ля ракі –

І толькі гэтым мы багаты

Ва ўсе часы, ва ўсе вякі…

Рейтинг: +1 249 просмотров
Комментарии (2)
Виктор Винниченко # 30 июля 2014 в 22:10 +1
Успехов Вам в творчестве!
Алесь Казеко # 30 июля 2014 в 22:45 0
Спасибо Вам, Виктор! Чудесный пейзаж, пахнет детством....

С уважением, Алесь
 

 

Популярные стихи за месяц
129
98
95
Подруги 11 ноября 2017 (Татьяна Петухова)
94
93
92
86
72
70
61
59
Предзимье 31 октября 2017 (Виктор Лидин)
57
57
54
Осеннее 11 ноября 2017 (Нина Колганова)
51
51
51
Перчатка 19 ноября 2017 (Виктор Лидин)
50
49
46
Наши мысли... 10 ноября 2017 (Виктор Лидин)
46
45
45
43
41
41
39
В ДОРОГЕ 1 ноября 2017 (Рената Юрьева)
39
39
35