Пралеска

article199192.jpg
Пралеска - свет майго жыцця,
Надзея, сонца веснавое,
Ўзыходзіць снег яшчэ ляжыць
І зацвітае ў непакоі.

Цвіце блакітным галышом,
Як кропля неба дажджавога,
Пяшчотай ззяе дзень і ноч
I ў лесе іх даволі многа.

Пралеска - плынь маёй любві,
Любоў зямлі і чалавека,
Адна, ні кветак ні травы,-
Ты кветка першая спрадвеку!

Яшчэ не грымнуў першы гром
I да сяўбы яшчэ далёка,
Пралеска свеціцца агнём,
Квітнее ў радасць чалавеку.

Радзіны першыя зямлі
Вясна спраўляе на ўзлеску,
Як спавітое неўмаля,
Цвіце спрадвечная Пралеска.

© Copyright: Владимир Бобровничий, 2014

Регистрационный номер №0199192

от 10 марта 2014

[Скрыть] Регистрационный номер 0199192 выдан для произведения: Пралеска - свет майго жыцця,
Надзея, сонца веснавое,
Ўзыходзіць снег яшчэ ляжыць
І зацвітае ў непакоі.

Цвіце блакітным галышом,
Як кропля неба дажджавога,
Пяшчотай ззяе дзень і ноч
I ў лесе іх даволі многа.

Пралеска - плынь маёй любві,
Любоў зямлі і чалавека,
Адна, ні кветак ні травы,-
Ты кветка першая спрадвеку!

Яшчэ не грымнуў першы гром
I да сяўбы яшчэ далёка,
Пралеска свеціцца агнём,
Квітнее ў радасць чалавеку.

Радзіны першыя зямлі
Вясна спраўляе на ўзлеску,
Як спавітое неўмаля,
Цвіце спрадвечная Пралеска.
Рейтинг: +1 202 просмотра
Комментарии (1)
valerij reshetnik # 13 марта 2014 в 11:33 0
Неплохо, кто принимает природу близко. Валерий Решетник.
Популярные стихи за месяц
117
113
102
98
97
96
91
90
83
80
79
77
73
71
69
67
66
66
64
64
63
61
58
58
57
56
54
53
52
48