Пралеска

article199192.jpg
Пралеска - свет майго жыцця,
Надзея, сонца веснавое,
Ўзыходзіць снег яшчэ ляжыць
І зацвітае ў непакоі.

Цвіце блакітным галышом,
Як кропля неба дажджавога,
Пяшчотай ззяе дзень і ноч
I ў лесе іх даволі многа.

Пралеска - плынь маёй любві,
Любоў зямлі і чалавека,
Адна, ні кветак ні травы,-
Ты кветка першая спрадвеку!

Яшчэ не грымнуў першы гром
I да сяўбы яшчэ далёка,
Пралеска свеціцца агнём,
Квітнее ў радасць чалавеку.

Радзіны першыя зямлі
Вясна спраўляе на ўзлеску,
Як спавітое неўмаля,
Цвіце спрадвечная Пралеска.

© Copyright: Владимир Бобровничий, 2014

Регистрационный номер №0199192

от 10 марта 2014

[Скрыть] Регистрационный номер 0199192 выдан для произведения: Пралеска - свет майго жыцця,
Надзея, сонца веснавое,
Ўзыходзіць снег яшчэ ляжыць
І зацвітае ў непакоі.

Цвіце блакітным галышом,
Як кропля неба дажджавога,
Пяшчотай ззяе дзень і ноч
I ў лесе іх даволі многа.

Пралеска - плынь маёй любві,
Любоў зямлі і чалавека,
Адна, ні кветак ні травы,-
Ты кветка першая спрадвеку!

Яшчэ не грымнуў першы гром
I да сяўбы яшчэ далёка,
Пралеска свеціцца агнём,
Квітнее ў радасць чалавеку.

Радзіны першыя зямлі
Вясна спраўляе на ўзлеску,
Як спавітое неўмаля,
Цвіце спрадвечная Пралеска.
Рейтинг: +1 174 просмотра
Комментарии (1)
valerij reshetnik # 13 марта 2014 в 11:33 0
Неплохо, кто принимает природу близко. Валерий Решетник.