Роздум

4 декабря 2014 - Алесь Казеко

Адзіноту запрэгшы ў нязбытнасці плуг,

Лёс праворвае ў цноце няўхільнасці круг.

Падразаючы веры квітнеючы луг,

Пераменьвае сэнсы быцця.

                                   

Там, ускрай некранута-маўклівай мяжы,

Што між лугам і свежай раллёю ляжыць,

У бясконцую далеч сцяжынка бяжыць

Зіхатліваю стужкай жыцця.

 

Тою вузкай сцяжынкай іду пакрысе

Па наступных імгненняў бліскучай расе. –

А ці мо па мінулых гаючай слязе? –

Да сябе. Праз нябыт небыцця.

© Copyright: Алесь Казеко, 2014

Регистрационный номер №0257347

от 4 декабря 2014

[Скрыть] Регистрационный номер 0257347 выдан для произведения:

Адзіноту запрэгшы ў нязбытнасці плуг,

Лёс праворвае ў цноце няўхільнасці круг.

Падразаючы веры квітнеючы луг,

Пераменьвае сэнсы быцця.

                                   

Там, ускрай некранута-маўклівай мяжы,

Што між лугам і свежай раллёю ляжыць,

У бясконцую далеч сцяжынка бяжыць

Зіхатліваю стужкай жыцця.

 

Тою вузкай сцяжынкай іду пакрысе

Па наступных імгненняў бліскучай расе. –

А ці мо па мінулых гаючай слязе? –

Да сябе. Праз нябыт небыцця.

Рейтинг: 0 69 просмотров
Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!