Роздум

4 декабря 2014 - Алесь Казеко

Адзіноту запрэгшы ў нязбытнасці плуг,

Лёс праворвае ў цноце няўхільнасці круг.

Падразаючы веры квітнеючы луг,

Пераменьвае сэнсы быцця.

                                   

Там, ускрай некранута-маўклівай мяжы,

Што між лугам і свежай раллёю ляжыць,

У бясконцую далеч сцяжынка бяжыць

Зіхатліваю стужкай жыцця.

 

Тою вузкай сцяжынкай іду пакрысе

Па наступных імгненняў бліскучай расе. –

А ці мо па мінулых гаючай слязе? –

Да сябе. Праз нябыт небыцця.

© Copyright: Алесь Казеко, 2014

Регистрационный номер №0257347

от 4 декабря 2014

[Скрыть] Регистрационный номер 0257347 выдан для произведения:

Адзіноту запрэгшы ў нязбытнасці плуг,

Лёс праворвае ў цноце няўхільнасці круг.

Падразаючы веры квітнеючы луг,

Пераменьвае сэнсы быцця.

                                   

Там, ускрай некранута-маўклівай мяжы,

Што між лугам і свежай раллёю ляжыць,

У бясконцую далеч сцяжынка бяжыць

Зіхатліваю стужкай жыцця.

 

Тою вузкай сцяжынкай іду пакрысе

Па наступных імгненняў бліскучай расе. –

А ці мо па мінулых гаючай слязе? –

Да сябе. Праз нябыт небыцця.

Рейтинг: 0 91 просмотр
Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!

Популярные стихи за месяц
126
96
91
91
87
НАРЦИСС... 30 мая 2017 (Анна Гирик)
82
81
80
66
66
65
65
65
64
59
59
58
55
55
55
54
52
52
50
49
46
46
45
45
40