Пахмелле

14 июня 2014 - Алесь Казеко

           

За шлях зямны – кароткі, ці даўгі –

Жыццё з усімі няньчыцца не дужа.

Але ці варта траціць берагі

З-за ўсякае лухты? Падумай, дружа.

                     (Дапісана потым)

……………………………………..

 

Уранні мелькам у люстэрка глянуў

І ад здзіўлення ледзь не звар’яцеў –

Адтуль нахабна выкруцень паганы

Апухла-мутным позіркам глядзеў.

 

Хто гэта? Я?.. Няўпэўнена кранаю

Абвіслы твар. Мурашкі па спіне...

Каб зараз тут паставіць малпаў зграю,

То ім было б няёмка за мяне.

 

Завошта так? А выкруцень жахлівы

Трасе, калоціць сэрца, б’е пад дых...

Я адвярнуў люстэрка баязліва,

Залез пад коўдру, скурчыўся, прыціх.

 

Усё. Ні кроплі. Стану чалавекам,

Праз колькі часу вычхнецца напой...

А ў роскідзе мяне душа-калека

Зноў канькае: "Падай атруты той.”

© Copyright: Алесь Казеко, 2014

Регистрационный номер №0221031

от 14 июня 2014

[Скрыть] Регистрационный номер 0221031 выдан для произведения:

           

За шлях зямны – кароткі, ці даўгі –

Жыццё з усімі няньчыцца не дужа.

Але ці варта траціць берагі

З-за ўсякае лухты? Падумай, дружа.

                     (Дапісана потым)

……………………………………..

 

Уранні мелькам у люстэрка глянуў

І ад здзіўлення ледзь не звар’яцеў –

Адтуль нахабна выкруцень паганы

Апухла-мутным позіркам глядзеў.

 

Хто гэта? Я?.. Няўпэўнена кранаю

Абвіслы твар. Мурашкі па спіне...

Каб зараз тут паставіць малпаў зграю,

То ім было б няёмка за мяне.

 

Завошта так? А выкруцень жахлівы

Трасе, калоціць сэрца, б’е пад дых...

Я адвярнуў люстэрка баязліва,

Залез пад коўдру, скурчыўся, прыціх.

 

Усё. Ні кроплі. Стану чалавекам,

Праз колькі часу вычхнецца напой...

А ў роскідзе мяне душа-калека

Зноў канькае: "Падай атруты той.”

Рейтинг: 0 191 просмотр
Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!

Новости партнеров
Загрузка...

 

Популярные стихи за месяц
142
90
86
78
72
65
63
63
61
61
59
58
57
56
55
54
54
52
47
46
45
44
44
42
42
38
37
37
Цветок 24 апреля 2018 (Тая Кузмина)
34
32