***

22 марта 2014 - Роза Хастян

Я НЕ УЗНАЛ ТЕБЯ (Александр Ткачук)         Չ'ՃԱՆԱՉԵՑԻ ԵՍ ՔԵԶ(перевод Р.Хастян)

Пожар потух в моей груди-                  Հանգավ կրակը իմ կրծքում-

И годы в том не виноваты,                  Դա տարիների մեղքը չէ,

Сказала ты:" Не приходи!"-                 "Չգա'ս" էիր դու ինձ ասում,

И я ушел...Давно когда - то.               Ու գնացի, որ չտանջեմ:

 

Хоть был ни в чем не виноват!              Բայց  ոչ մի մեղք  ես չունեի,-

Не в том была ты настроеньи?               Տրամադրությու՞նդ տեղը չէր:

Давным - давно...Сто лет назад             Անցավ կարծես հարյուր տարի

Зимою стал тот день весенний.              Գարունը այն դարձավ ձմեռ:

 

С тобой лететь хотел до звезд,             Քեզ հետ թռիչք էի ուզում,

И, вдруг, ракетою стал лапоть!             Մաշի'կ դարձավ սակայն հրթիռս:

Тогда не лил я горьких слез-               Այնժամ չէի ես արտասվում,-

А взял - ушел, чего мне плакать?           Հեռացա: Էլ ո՞րն էր գինս:

 

Я не узнал тебя, прости,                   Չ'ճանաչեցի՝ ների'ր,

Тебя я вычеркнул из жизни:                 Ջնջել էի քեզ իմ կյանքից.

Не плач, не бойся,не проси -               Չվախենա'ս: Ու մի' խնդրիր-

Ты всех принцесс была капризней!           Արքայադուստր ես է՜ն գլխից:

 

Сегодня снова не узнал -                   Նորից քեզ չ'ճանաչեցի -

Виною не плохая память:                    Հիշողությունս մեղք չունի.

Я никогда не забывал,                      Երբե'ք Հոգուց չհանեցի,

Души причал и сердца заводь...             Նավամատույցը  իմ սրտի...

 

Не знаю,как ты там живешь                  Ես չգիտեմ, ո՞նց ես ապրում

В другой - не прожитой картине?            Մյուս՝ չապրած մեր պատկերում:

Когда грустишь,когда ревешь                Լացու՞մ ես թե միայն խնդում

В воспоминаньях - паутине.                 Հիշողության՝ սարդոստայնում:

 

По жизни без любви идти                    Առանց սիրո քայլել կյանքում

Чужому сердцу ставши милой?                Օտար սրտին հանց խաղալի՞ք:

Ты предложила мне уйти? -                  Գնա՞լ էիր առաջարկում:-

Теперь другой с тобой, постылый.           Հիմա մի ստվեր է քո կողքին:

 

Какая боль от крика глаз,                  Ճչում է ցավը աչքերիդ,

Глядящих прямо в мою душу!                 Որոնք նայում են Հոգուս մեջ,

Но ведь все кануло у нас -                 Սակայն անցյալ է ամեն ինչ

И я ту просьбу не нарушу.                  Քո ԱՅՆ  խնդրանքը՝ չեմ մերժել:

 

Как горб наш крест любви нести,            Ու սիրո խաչը՝ հանց մի կուզ

Да вот же цель - осталась малость!         Տանելու՜ ենք մեջքներիս:

...Нет, не узнал тебя, прости.             ...Ախ, ոնց է սիրտը իմ ցավում,

Лишь сердце болью отозвалось...            Ներիր, բայց չ'ճանաչեցի...

 

© Copyright: Роза Хастян, 2014

Регистрационный номер №0202937

от 22 марта 2014

[Скрыть] Регистрационный номер 0202937 выдан для произведения:

Я НЕ УЗНАЛ ТЕБЯ (Александр Ткачук)         Չ'ՃԱՆԱՉԵՑԻ ԵՍ ՔԵԶ(перевод Р.Хастян)

Пожар потух в моей груди-                  Հանգավ կրակը իմ կրծքում-

И годы в том не виноваты,                  Դա տարիների մեղքը չէ,

Сказала ты:" Не приходи!"-                 "Չգա'ս" էիր դու ինձ ասում,

И я ушел...Давно когда - то.               Ու գնացի, որ չտանջեմ:

 

Хоть был ни в чем не виноват!              Բայց  ոչ մի մեղք  ես չունեի,-

Не в том была ты настроеньи?               Տրամադրությու՞նդ տեղը չէր:

Давным - давно...Сто лет назад             Անցավ կարծես հարյուր տարի

Зимою стал тот день весенний.              Գարունը այն դարձավ ձմեռ:

 

С тобой лететь хотел до звезд,             Քեզ հետ թռիչք էի ուզում,

И, вдруг, ракетою стал лапоть!             Մաշի'կ դարձավ սակայն հրթիռս:

Тогда не лил я горьких слез-               Այնժամ չէի ես արտասվում,-

А взял - ушел, чего мне плакать?           Հեռացա: Էլ ո՞րն էր գինս:

 

Я не узнал тебя, прости,                   Չ'ճանաչեցի՝ ների'ր,

Тебя я вычеркнул из жизни:                 Ջնջել էի քեզ իմ կյանքից.

Не плач, не бойся,не проси -               Չվախենա'ս: Ու մի' խնդրիր-

Ты всех принцесс была капризней!           Արքայադուստր ես է՜ն գլխից:

 

Сегодня снова не узнал -                   Նորից քեզ չ'ճանաչեցի -

Виною не плохая память:                    Հիշողությունս մեղք չունի.

Я никогда не забывал,                      Երբե'ք Հոգուց չհանեցի,

Души причал и сердца заводь...             Նավամատույցը  իմ սրտի...

 

Не знаю,как ты там живешь                  Ես չգիտեմ, ո՞նց ես ապրում

В другой - не прожитой картине?            Մյուս՝ չապրած մեր պատկերում:

Когда грустишь,когда ревешь                Լացու՞մ ես թե միայն խնդում

В воспоминаньях - паутине.                 Հիշողության՝ սարդոստայնում:

 

По жизни без любви идти                    Առանց սիրո քայլել կյանքում

Чужому сердцу ставши милой?                Օտար սրտին հանց խաղալի՞ք:

Ты предложила мне уйти? -                  Գնա՞լ էիր առաջարկում:-

Теперь другой с тобой, постылый.           Հիմա մի ստվեր է քո կողքին:

 

Какая боль от крика глаз,                  Ճչում է ցավը աչքերիդ,

Глядящих прямо в мою душу!                 Որոնք նայում են Հոգուս մեջ,

Но ведь все кануло у нас -                 Սակայն անցյալ է ամեն ինչ

И я ту просьбу не нарушу.                  Քո ԱՅՆ  խնդրանքը՝ չեմ մերժել:

 

Как горб наш крест любви нести,            Ու սիրո խաչը՝ հանց մի կուզ

Да вот же цель - осталась малость!         Տանելու՜ ենք մեջքներիս:

...Нет, не узнал тебя, прости.             ...Ախ, ոնց է սիրտը իմ ցավում,

Лишь сердце болью отозвалось...            Ներիր, բայց չ'ճանաչեցի...

 

Рейтинг: +1 143 просмотра
Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!