Հու՞շ, թե՝ երազանք...

5 марта 2014 - Роза Хастян
article197635.jpg

ՀՈՒ՞Շ, ԹԵ՝ ԵՐԱԶԱՆՔ...

 

Օ, չի' կարող լինել այդպես, - կասես դու ինձ,

Օ, չի' լինում այդպես, – կպնդեն բոլորը,

Հուշ չի' դառնում չապրած կյանքը  երբե՜ք,

Հորինում ես բանե՜ր, որ հերքվող են...

 

Ա՜խ,

Գիտեմ, գիտե'մ, գիտե՜մ,

Ե'ս էլ գիտեմ ձեզ պես,

Ե'ս էլ գիտեմ ապրե՜լ,

Երկիրն էլ՝ կլո'ր է...

 

Սակայն,

Սակայն կասի՞ մեկն ինձ,

Ինչպե՞ս, ինչպե՜ս անել,

Որ

Չապրածիդ համար

Ոչինչ չհատուցե՜ս...

Որ, չլացե՜ս ճամփին,

Այն էլ՝ ետ դառնալուց...

Չտառապես-մեռնես

Քո հորինած սիրուց:

 

 

Ի՜նչ էլ ասեն՝ այս է.

Կյանքն էլ՝ մի երազ է:

Ես էլ՝

Դե գերին եմ ես էլ... ներշնչանքիս...

Իսկ դու՝

Կա՞ս թե չկա՞ս, արդյոք,

Միևնու'յն է:

Չեղած մի հուշ ես դու՝  

Կյանքիս... երազանքից...

 

Ռ.Խաստյան

© Copyright: Роза Хастян, 2014

Регистрационный номер №0197635

от 5 марта 2014

[Скрыть] Регистрационный номер 0197635 выдан для произведения:

ՀՈՒ՞Շ, ԹԵ՝ ԵՐԱԶԱՆՔ...

 

Օ, չի' կարող լինել այդպես, - կասես դու ինձ,

Օ, չի' լինում այդպես, – կպնդեն բոլորը,

Հուշ չի' դառնում չապրած կյանքը  երբե՜ք,

Հորինում ես բանե՜ր, որ հերքվող են...

 

Ա՜խ,

Գիտեմ, գիտե'մ, գիտե՜մ,

Ե'ս էլ գիտեմ ձեզ պես,

Ե'ս էլ գիտեմ ապրե՜լ,

Երկիրն էլ՝ կլո'ր է...

 

Սակայն,

Սակայն կասի՞ մեկն ինձ,

Ինչպե՞ս, ինչպե՜ս անել,

Որ

Չապրածիդ համար

Ոչինչ չհատուցե՜ս...

Որ, չլացե՜ս ճամփին,

Այն էլ՝ ետ դառնալուց...

Չտառապես-մեռնես

Քո հորինած սիրուց:

 

 

Ի՜նչ էլ ասեն՝ այս է.

Կյանքն էլ՝ մի երազ է:

Ես էլ՝

Դե գերին եմ ես էլ... ներշնչանքիս...

Իսկ դու՝

Կա՞ս թե չկա՞ս, արդյոք,

Միևնու'յն է:

Չեղած մի հուշ ես դու՝  

Կյանքիս... երազանքից...

 

Ռ.Խաստյան

Рейтинг: +1 158 просмотров
Комментарии (2)
Анна Магасумова # 7 марта 2014 в 01:50 0
А можно перевести?
Роза Хастян # 7 марта 2014 в 10:21 0
Подстрочный перевод.(Мой)

ВОСПОМИНАНИЕ ИЛИ МЕЧТА?

Подстрочный перевод: ВОСПОМИНАНИЕ? Или Мечта?

О, не может быть так, - скажешь ты мне,
О, не бывает так, - настаивают все,
Не становится воспоминанием непрожитая жизнь,
Ты сочиняешь вещи, которым не быть...

Ах, знаю, знаю, знаю,
Знаю и я, как вы,
И я жить умею,
И Земля, - шар,(увы).

Но,
Но кто-то скажет мне?
Как же, как же сделать?
Чтобы
За непрожитое
Не заплатить...
Не заплакать в пути,
И притом - в обратном!
Не умереть от мук
Придуманной любви.
Что б не сказали - вот оно:
Вся жизнь - есть сон.
А я...
Ну я - рабыня вдохновений,
А ты...
Есть ты или нет?
Неважно!
Воспоминанье ты
Из моей... мечты...

Спасибо, Анна.