Խոհեր

22 ноября 2013 - Роза Хастян

Ու ամրոցի խարխուլ պատի քարերի պես
Մեկը՝ մեկից առաջ ընկած,
Մեկը՝ մեկին հրմշտելով,
Կամ ետևից մեկը՝  մեկի,  գլորվելով,      
Հանձնվում են իմ օրերը...  պատմությանը...

Նույնիսկ մի հուշ չի մնալու ժամանակից, 
Իմ ապրածից
Որն անվանվի. « Սա այսինչի անձնականն է»:

Գիտես, ինչու՞:
                        
Այս տառերն էլ,
Որոնցով գրում եմ հիմա,
Նյութական, ֆիզիկական են...
                        
Մինչդեռ,
Անձնականն իմ
Միշտ եղել է... հոգեկանը...
Այն պատմությանն ինչպես հանձնե՞ս:

Միթե՞ բառեր ես կգտնեմ
Բացատրելու կամ գրելու,
(Ու այդպիսով՝  պատմությանը
Զգացմունքներն իմ  ի պահ տալու):

Ո'չ:
Նյութեղեն այս այս աշխարհում
Իմաստ չունի հոգեկանը՝ ցուցանելու...

© Copyright: Роза Хастян, 2013

Регистрационный номер №0170808

от 22 ноября 2013

[Скрыть] Регистрационный номер 0170808 выдан для произведения:

Ու ամրոցի խարխուլ պատի քարերի պես
Մեկը՝ մեկից առաջ ընկած,
Մեկը՝ մեկին հրմշտելով,
Կամ ետևից մեկը՝  մեկի,  գլորվելով,      
Հանձնվում են իմ օրերը...  պատմությանը...

Նույնիսկ մի հուշ չի մնալու ժամանակից, 
Իմ ապրածից
Որն անվանվի. « Սա այսինչի անձնականն է»:

Գիտես, ինչու՞:
                        
Այս տառերն էլ,
Որոնցով գրում եմ հիմա,
Նյութական, ֆիզիկական են...
                        
Մինչդեռ,
Անձնականն իմ
Միշտ եղել է... հոգեկանը...
Այն պատմությանն ինչպես հանձնե՞ս:

Միթե՞ բառեր ես կգտնեմ
Բացատրելու կամ գրելու,
(Ու այդպիսով՝  պատմությանը
Զգացմունքներն իմ  ի պահ տալու):

Ո'չ:
Նյութեղեն այս այս աշխարհում
Իմաստ չունի հոգեկանը՝ ցուցանելու...

Рейтинг: 0 114 просмотров
Комментарии (0)

Нет комментариев. Ваш будет первым!